Edith Snoek

In het werk van Edith Snoek (1958) spelen kinderen de hoofdrol. Een persoonlijke herinnering, een emotie of een unieke ervaring vertaalt Edith naar het doek, waarbij de sobere tinten, de gelaagdheid en de abrupte afsnijdingen een gevoel van vervreemding en verstilling opwekken. Door de kwetsbaarheid van de kinderen weer te geven, weet Edith Snoek je op subtiele wijze te betrekken bij een intieme, tedere gebeurtenis.